Babylon b.v. – Spreekt iedereen in jouw bedrijf dezelfde taal?

Afgelopen zomer ben ik de oceaan overgestoken. Hoewel in Europa het Brits-Engels vaak norm is, vind ik dat ik dan toch zoveel mogelijk mijn best mag doen om me aan te passen aan de taal daar. En terwijl ik worstel met verschillen in vocabulaire, uitspraak en spelling hebben we discussies over de cultuurverschillen tussen Canada en de VS. Wederom realiseer ik me dat veel mensen de neiging hebben voorbij te gaan aan cultuurverschillen, zeker wanneer het gaat om landen die dezelfde taal spreken.

Colour of color; lorry of truck?

Misschien komt het wel omdat ik Europees ben en we hier op school toch opgroeien met het Brits-Engels. Misschien komt het door mijn voorliefde voor de UK welke is ontstaat tijdens mijn diverse internationale reizen voor even zovele internationale opdrachtgevers. Waar het ook vandaan komt: ik heb een duidelijke voorliefde voor het Brits-Engels en doe mijn best dat zoveel mogelijk consequent toe te passen. Echter, wanneer je vervolgens naar een land gaat waar de taal anders in elkaar zit, is het wel netjes wanneer je je taalgebruik aanpast. Met als gevolg dat ‘crisps’ ineens weer ‘chips’ werden en ‘chips’ ‘french fries’. De uit Nederland meegenomen ‘chocolate sprinkles’ werden ‘chocolate hail’ en ik stapte niet langer in een ‘elevator’ maar in een ‘lift’. En ik bleek maar worstelen met mijn ‘specs’ en ‘glasses’, die op één op andere manier door elkaar bleven lopen.

Terwijl ik worstelde en voor mijn gevoel alles door elkaar gooide, moest ik denken aan soms komische misverstanden die kunnen ontstaan wanneer mensen uit landen waar ogenschijnlijk dezelfde taal wordt gesproken, communiceren. Zo moet ik er altijd bij nadenken wanneer ik de grens over rijd bij België, dat ‘een blokje om lopen’ daar betekent dat de looppas erin gaat, terwijl ik niet van plan te joggen, doch gewoon even wil wandelen. Zo merk ik dat ik nu ook aan het checken ben waar het gesprek over gaat: football. Hebben we het over American football, kort door de bocht de Amerikaanse variant van rugby, of over voetbal? En ik moet eraan denken dat ik niet op ‘chips’ moet vragen wanneer ik frietjes wil, zoals ik in de UK gewend ben. En is ‘jelly’ nu jam of pudding? Kortom, voldoende ingrediënten voor menig

Babylonische spraakverwarring

Binnen internationale bedrijven zijn we ons vaak niet van deze verschillen bewust. Tel daar vervolgens nog eens de cultuurverschillen bij op en de basis is gelegd voor vele hilarische, maar soms ook pijnlijke momenten.

Cultuur en taalgebruik

Buiten het feit dat verschillende landen andere woorden gebruiken, zijn er diverse bekende voorbeelden van onbegrip dat niet is ingegeven door het andere vocabulaire of een andere betekenis voor hetzelfde woord. De verwarring ontstaat in die gevallen doordat frases anders worden gebruikt en geïnterpreteerd. Denk aan het bekende Britse ‘interesting’. Waar wij dat nog steeds vaak als stimulans zien om vooral door te gaan omdat we op de goede weg denken te zijn, is feitelijk je voorstel zojuist vakkundig subtiel afgeschoten. Zoals Lilian Polderman (2015) al stelde: “Wie Engels verstaat, begrijpt de Britten nog niet”. In de tijd dat ik samenwerkte met mijn Britse compagnon weet ik dat ik regelmatig doorvroeg wat hij nu eigenlijk bedoelde als ik zo’n Brits ‘verzachtend’ zinnetje tegenkwam.

Buiten hilarische voorbeelden van foutief gebruik van de Engelse taal door Nederlandse, vind je achter in het boek van Maarten Rijkens (2005) een heel overzicht met Britse zegwijzen die wij stelselmatig verkeerd interpreteren. Deze misverstanden zijn ingegeven door cultuur en komen hiermee ook voor tussen Britten en Amerikanen bijvoorbeeld. Zo kan ik me nog herinneren dat ik momenten heb gehad waarbij ik bijna als ‘tolk’ fungeerde tussen een Amerikaan en een Brit, terwijl het Engels beslist niet mijn moedertaal is. De verwarring was veelal ingegeven door een ander gebruik van woorden en taal en culturele verschillen.

Zo is het voor ons Nederlanders zaak bewust om te gaan met taal en cultuurverschillen wanneer we over de grens naar onze zuiderburen gaan. Zelf woon ik dicht bij de Belgische grens en is een ritje over de grens dan ook snel gemaakt. Ook heb ik al vaak met onze zuiderburen mogen samenwerken en het is helpt mij altijd om te beseffen dat ik als ‘Hollander’ meteen in het nadeel ben wanneer ik het grensbordje passeer en sneller tot zaken kom wanneer ik mijn communicatie en taalgebruik aanpas.

Kortom, buiten dat ondernemen al ingewikkeld genoeg is, kun je te maken te krijgen met een extra niveau van complexiteit wanneer je grensoverschrijdend werkt of wanneer je met mensen werkt van diverse nationaliteiten. Hoe richt jij de communicatie binnen je bedrijf in om te voorkomen dat je de volgende Babylon b.v. wordt waar veelvuldig naast elkaar gepraat en dus gewerkt wordt? Cultuur gaat diep, het vormt de roots waar we vandaan komen en wordt daarom niet altijd even snel herkend. Zo is het voor ons immers ‘normaal’. Worstel je met spraakverwarring of cultuurverschillen binnen jouw onderneming en wil je daar mee aan de slag? Neem dan de tijd om hier eens goed naar te kijken en schakel eventueel hulp in. Zeker wanneer je voor het eerst van plan bent over de grens zaken te gaan doen.

 

Verwijzingen

Polderman, L. (2015, oktober 21). Wie Engels verstaat, begrijp de Britten nog niet. Opgehaald van MT.nl: http://hmnc.nl/2xlGqHO

Rijkens, M. H. (2005). I always get my sin. Het bizarre Engels van Nederlanders. ’s Gravenhage: BZZTôH.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *